Władysław Leszczyński z Leszna

Władysław Leszczyński z Leszna, herbu Wieniawa, był jednym z najmłodszych synów Wacława i Anny Rozdrażewskiej. Ojciec początkowo wyznawał kalwinizm, następnie przeszedł na katolicyzm, natomiast matka do końca była gorliwą kalwinistką. Rodzeństwo Władysława, z wyjątkiem Anny, wyznawało katolicyzm.

Początkowo kształcił się w kolegium jezuitów. W wieku 10 lat zagrał w sztuce teatralnej Prudencję, a rok później napisał wiersz na cześć prymasa Henryka Firleja. Odbył studia w Ingolstadt. Karierę na dworze królewskim rozpoczął w 1634 roku. Był posłem na sejm konwokacyjny w 1648 roku oraz brał udział w innych sejmach w latach 1642, 1649/1650, 1652, 1653, 1654 i 1655. Poparł kandydaturę Jana II Kazimierza na króla Polski z województwa kaliskiego. Od 1649 roku pracował w komisji wojskowej wypłacającej żołd dla wojska.

W 1650 roku został podkomorzym poznańskim, a następnie podczaszym dworu królewskiego (1652). Brał udział w bitwie pod Berestyczkiem ze swoją kozacką chorągwią na prawym skrzydle. Po rokoszu Jerzego Lubomirskiego (1665) opowiedział się po stronie szlachty wielkopolskiej. Za namową Krzysztofa Grzymułtowskiego brał udział w wyprawie szlacheckiej przeciw królowi. Jego chorągiew liczyła 180 husarzy. W 1668 roku był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego, a w 1674 elektorem Jana III Sobieskiego z województwa łęczyckiego. Zmarł przed 30 marca 1679 roku.