Stanisław KarwowskiherbuPniejnia

Profesor, historyk, geograf, lingwista, pedagog, publicysta, działacz społeczny
25.02.1848 30.11.-0001 Leszno

Biografia

Stanisław KarwowskiherbuPniejnia urodził się 25 lutego 1848 roku w Lesznie. Pochodził z mazowieckiej szlacheckiej rodziny herbu Pniejnia, osiadłej w Wielkopolsce. Był synem Adama Karwowskiego, nauczyciela matematyki i języka polskiego w gimnazjum w Lesznie, oraz matki Ferdynardy Habdank Białoskórskiej. Ukończył gimnazjum w Lesznie, studiował na uniwersytetach we Wrocławiu i w Berlinie, a w 1870 roku uzyskał w Halle tytuł doktora w dziedzinie filozofii pracą pt. De Livonia imperio Sigismundi Augusti, regis Poloniae subjecta.

Profesor w Królewskim Katolickim Gimnazjum w Ostrowie. Występował przeciwkogermanizacji. W 1874 przeniesiony przymusowo, za odmowę nauczania w języku niemieckim, do Żagania. Później pracował jeszcze jako profesor gimnazjalny w Głubczycach. W 1907 r. jako emeryt zamieszkał w Poznaniu, gdzie był m.in. wiceprezesem Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Został pochowany na cmentarzu parafialnym św. Marcina (staromarcińskim) w Poznaniu.

Badacz dziejów Wielkopolski. Członek Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego, przewodniczący Wydziału Historyczno-Literackiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Interesował się dziejami Wielkopolski, ale także i Śląska oraz genealogią wybitnych rodzin szlacheckich.

W dorobku Karwowskiego wysuwa się na czoło 3-tomowa Historia Wielkiego Księstwa Poznańskiego, którą ocenia się jako nieocenioną kronikę życia politycznego oraz społeczno-kulturalnego z okresu zaboru. Publikował w Roczniku Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Przeglądzie Wielkopolskim i innych.

Autormonografii wielkopolskich miast: Gniezna, Leszna, Jarocina, Lwówka, Rakoniewic-Jarocin i jego dziedzice (1903); Genealogia Łodzia Brodnickich (1910); Szlachta polska a chłopi (1911); Lwówek i jego dziedzice (1914); Leszczyńscy herbu Wieniawa (1914) oraz wiele innych.

Pochowany na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Historia Wielkiego Księstwa Poznańskiego – 3 tomy (wydane 1918) uznawana za kronikę życia politycznego i społeczno-kulturalnego z okresu zaboru.
Autormonografii wielkopolskich miast: Gniezna, Leszna, Jarocina, Lwówka, Rakoniewic-Jarocin i jego dziedzice (1903); Genealogia Łodzia Brodnickich (1910); Szlachta polska a chłopi (1911); Lwówek i jego dziedzice (1914); Leszczyńscy herbu Wieniawa (1914).
Publikował w Roczniku Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Przeglądzie Wielkopolskim i innych.
Współpracował przy Wielkiej encyklopedii powszechnej ilustrowanej.

Ciekawostki

Jego imię nosi ulica w Poznaniu, Jarocinie i Lesznie (ul. Karwowskich).
Został upamiętniony jako zasłużony badacz historii Wielkopolski; jego prace są ważnym źródłem do dziejów regionu.
Pochowany na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu.

Udostępnij