Roman Chojnacki
Biografia
Roman Chojnacki urodził się w Lesznie. W wieku osiemnastu lat debiutował na łamach Gazety Poznańskiej; rok później ukazał się jego pierwszy arkusz poetycki Głos pierwszy, który zaginął w niemal całym nakładzie. W 1977 został absolwentem filologii polskiej ze specjalnością teatrologia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Należał do Związku Literatów Polskich, przez rok pełnił funkcję prezesa Koła Młodych ZLP. W latach 1982–1988 był sekretarzem literackim w poznańskim Teatrze Nowym oraz współredaktorem czasopisma teatralnego Zza kulis. Pomiędzy tym publikował wiersze i prace krytyczne w pismach Integracje, Student i Akcent. W 1982 został powołany do wojska w ramach SB przeciwko strajkom i drukowi; odbył tę służbę w jednostce wojskowej w Rawiczu. Później został nauczycielem w konsulacie USA w Poznaniu. W 1986 po raz pierwszy wyjechał za granicę na stypendium Agencji Informacyjnej Departamentu Stanu USA. Podróżował po USA z Eleonorą Griswold, wdową po Aleksandrze Fordzie. Grossowie zaproponowali mu pozostanie na amerykańskim kontynencie i objęcie stanowiska osobistego sekretarza, lecz Chojnacki odmówił. Krótko po tym wrócił do Polski, a w 1988 wyemigrował do Kanady w ramach emigracji solidarnościowej.
Mieszkał w Kanadzie, w Brampton pod Toronto, do 2018 i pracował jako kierowca, nie zaniedbując sztuki pisarskiej. Należał do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Jego twórczość wywodzi się z ruchu Nowa Prywatność, zwanego także Pokoleniem 76. Literatura tej szkoły poruszała język, etykę, pamięć kultury, religię, politykę, biologię i wyobraźnię; opisywała ponurą rzeczywistość ery gierkowskiej i poszukiwała indywidualnej definicji rzeczywistości. W dorobku znalazły się wiersze miłosne i te o rzeczach ostatecznych, a najnowsze tomiki dotykają transcendencji i epistemologii oraz wyobraźni poetyckiej.
Tomiki poetyckie Romana Chojnackiego obejmują m.in. Głos pierwszy, Dla tego życia, Z pozoru cisza, Apel poległych i inne wiersze, Noc: wiersze 1977–1983, Wiersze nienapisane, Tak, Lekcje przyrody, Aleppo i C est ainsi. Do jego publicznych publikacji należą także Herody polskie, Herody polskie II oraz Od mówienia wprost do nowej prywatności: o poezji lat siedemdziesiątych, Teatr Nowy w Poznaniu 1973–1983; Gołąb cukrowy (proza), Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, 2023.
Nagrody i wyróżnienia to m.in. nagroda główna w XIX Konkursie Poezji Społecznie Zaangażowanej o Nagrodę Czerwonej Róży (1978), Medal im. Stanisława Grochowiaka za najlepszy debiut (1979), nagroda Peleryny za najciekawszy debiut poetycki za tom Z pozoru cisza (1980), nagroda Niezależnych (podziemna) za tomik Apel poległych i inne wiersze, Wawrzyn Radaru za tomik Noc oraz książkę Od mówienia wprost do nowej prywatności, a także Nagroda Fundacji Władysława i Nelli Turzańskich (2006).
Bożena Szałasta-Rogowska w źródłach opisuje Kanadyjską poezję i świadczy o jej emigracyjnej etosie. Wykaz publikacji i artykułów dotyczących twórczości Chojnackiego dostępny był w Encyklopedii teatru polskiego i w innych źródłach online.