Leszek Ireneusz Paradowski
Biografia
Leszek Ireneusz Paradowski urodził się 27 stycznia 1946 w Lesznie. Następnie mieszkał w Żaganiu, a w 1964 roku przyjechał na studia do Wrocławia, gdzie na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu ukończył studia z wyróżnieniem. W październiku 1970 podjął pracę w Katedrze i Klinice Gastroenterologii Akademii Medycznej we Wrocławiu.
Stopień doktora uzyskał w 1978, habilitował się w 1990. Od 1996 do 30 września 2016 był kierownikiem Katedry i Kliniki Gastroenterologii AM.
W 1990 habilitował się na podstawie pracy dotyczącej przydatności modelu pozaustrojowej perfuzji wątroby i badań wpływu leków na system enzymów wątrobowych z udziałem cytochromu P-450 na przykładzie cymetydyny. 23 lutego 2011 uzyskał tytuł profesora nauk medycznych. Jego badania koncentrowały się na patofizjologii, diagnostyce i leczeniu chorób układu pokarmowego, zwłaszcza nieswoistych zapaleń jelita i zaburzeń czynnościowych.
Był członkiem Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii (przewodniczył mu), Polskiego Towarzystwa Internistów Polskich oraz Polskiego Towarzystwa Naukowego. Został wyróżniony nagrodą indywidualną Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej oraz nagrodą zespołową na sympozjum w Berlinie.
W 2000 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2005 kandydował do Senatu w okręgu nr 3 z ramienia własnego komitetu i zajął 14. miejsce. W 2016 roku otrzymał Nagrodę Ministra Zdrowia za całokształt działalności. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Bujwida we Wrocławiu (9a/1/4).