Leo Baeck
Biografia
Leo Baeck urodził się 23 maja 1873 roku w Lesznie. Swoją edukację rozpoczął w Gimnazjum im. Jana Amosa Komeńskiego w Lesznie, a w latach 1891–1894 studiował we Wrocławskim Żydowskim Seminarium Teologicznym.
Następnie kontynuował karierę naukową jako wykładowca w Wyższym Instytucie Badań Żydowskich w Berlinie. W 1897 roku objął stanowisko rabina przy Nowej Synagodze w Opolu, które pełnił do 1907 roku. Następnie pracował jako rabin w Düsseldorfie w latach 1907–1912.
W 1905 roku opublikował Istotę judaizmu w odpowiedzi na publikację Istota chrześcijaństwa Adolfa Harnacka. Podczas I wojny światowej Baeck pełnił funkcję kapelana–rabina polowego (Feldrabbiner) w Armii Cesarstwa Niemieckiego.
W 1933 roku, po dojściu nazistów do władzy, Leo Baeck stał się jednym z liderów Żydów w Niemczech, pełniąc funkcję prezydenta Reichsvertretung der Deutschen Juden, która reprezentowała Żydów na arenie narodowej.
W 1943 roku został deportowany do obozu Theresienstadt, gdzie wyznaczono go na honorowego prezydenta Ältestenrat (Rady Starszych). Przez długi czas liczne instytucje amerykańskie oferowały pomoc w emigracji, lecz odmówił rezygnacji z funkcji.
Po zakończeniu wojny wyjechał do Londynu i wykładał w Hebrajskiej Unii Uczelni w Ameryce. W międzyczasie objął stanowisko prezesa Światowej Unii dla Judaizmu Postępowego. W Londynie opublikował swoją drugą wielką pracę Ci ludzie Izraela, którą częściowo napisał w obozie Theresienstadt.
Leo Baeck zmarł 2 listopada 1956 w Londynie. Został pochowany na cmentarzu żydowskim w Golders Green w Londynie. Na jego cześć nazwano liczne uczelnie żydowskie oraz asteroidę 100047 Leobaeck.