Karol Gottfried Diehl
Biografia
Karol Gottfried Diehl urodził się w 1765 roku w Lesznie, w rodzinie kupieckiej jako syn Jana Hermana Diehla i Krystyny Elżbiety z Keschnerów. Po studiach na Viadrinie został ordynowany na pastora parafii ewangelicko-reformowanej w Poznaniu. W 1790 roku wybrany został pastorem w Warszawie, którym pozostał aż do śmierci. Był zwolennikiem teologii racjonalnej i odrzucał dogmatyzm i pietyzm. Był również wykładowcą w Liceum Warszawskim.
W 1810 roku został seniorem generalnym Księstwa Warszawskiego, a następnie Jednoty Małopolskiej w Galicji. Jego dziełem było zjednoczenie protestantów na ziemiach polskich. 2 lipca 1828 roku utworzono wspólny Konsystorz Generalny dla Kościołów reformowanego i augsburskiego. Unia przetrwała do lutego 1849 mimo wrogiego nastawienia zaborcy.
W działalności politycznej był członkiem Izby i Dyrekcji Edukacyjnej Księstwa Warszawskiego, deputowanym w latach 1809–1814 i członkiem Komisji Prawodawstwa Cywilnego (zwolennik Kodeksu Napoleona i jedności Polski z Litwą). Współpracował ze Stanisławem Staszicem, należał do Towarzystwa Dobroczynności i Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Jako członek Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego w 1812 roku.
Wybuch powstania listopadowego przyjął z powściągliwością. Pod wpływem nacisków wyjechał do Prus; zmarł w Poznaniu i pochowany został na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Orzeszkowie.
W małżeństwie z Anną Marią z Ebertów (1774–1821) mieli siedmioro dzieci, z których przeżyły tylko trzy córki, w tym Karolina Augustyna Diehl (1796–1859), żona Fryderyka Jakuba Teichmanna (1789–1839), pastora w Warszawie od 1829, radcy Generalnego Konsystorza Ewangelickiego i superintendent diecezji warszawskiej.
Był stryjecznym dziadem pastora Augusta Karola Diehla (1837–1908), również superintendent Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Królestwie Polskim.