Józef Mycielski

Józef Mycielski herbu Dołęga urodził się w 1733 roku w Lesznie i zmarł 19 października 1789 roku we Wrocławiu.

Kierował służbą wojskową na wysokich stanowiskach: w 1755 roku został kawalerem general-adiutant Buławy Wielkiej Litewskiej, a w 1761 roku awansował na generała lejtnanta i objął dowództwo 1. Dywizji Litewskiej.

W latach 1784–1789 pełnił funkcję wojewody inowrocławskiego, a wcześniej, w 1756 roku, był starostą konińskim. Był także kawaler Orderu Świętego Stanisława (1766) i Orderu Orła Białego (1785).

W działalności politycznej działał jako poseł: do sejmu z różnych ziem, podpisał manifest w 1764 roku, był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego, a też deputatem województwa poznańskiego na Trybunał Głównego Koronnego w Poznaniu (1765).

Był konfederatem barskim (1766) oraz członkiem Komisji Dobrego Porządku (1783); w 1768 roku wyznaczony ze stanu rycerskiego do Asesorii Kornej, a w 1776 r. został marszałkiem średzkiego sejmiku przedsejmowego. Posiadał pałac barokowy w Pępowie, który znacznie rozbudował.