Jan Kołaczek
Biografia
Urodził się w Lesznie w rodzinie czeskiej, która uległa spolonizowaniu. Uczył się początkowo w Gdańsku i Królewcu, a następnie studiował teologię i matematykę na uniwersytetach w Groningen, Leiden i Frankfurcie nad Odrą. Podczas studiów na Zachodzie poznał zwolenników kartezjanizmu: Tobiasa Andreae, Johannesa de Raeya, Corneille'a van Hogelande, Gualterusa Mirkiniusa i Daniela Lipstorpa.
W Academii Viadrina we Frankfurcie nad Odrą został profesorem matematyki, a w 1658 i 1665 pełnił funkcję rektora. Po 1666 zrezygnował z pracy z przyczyn zdrowotnych.
Placentinus był czołowym wczesnym przedstawicielem kartezjanizmu w Europie Środkowo-Wschodniej. W swoich pracach nie tylko komentował i przybliżał dzieła Kartezjusza i jego zwolenników, ale także bronił ich przed zwolennikami arystotelizmu. Jego argumentacja przedstawiona w dziele Syncretismus philosophicus inter Renatum Des Cartes atque Aristotelem institutus opierała się na podobieństwie metodologicznym, jest wątpliwa i nie ma obecnie większej wartości.
Dokonana przez Placentinusa recepcja kartezjanizmu obejmowała kwestie epistemologiczne (gdzie podkreślał wartość wątpienia), a także w filozofii przyrody (gdzie przyjmował Kartezjańską koncepcję materii, odrzucającą atomizm). Podobnie jak Kartezjusz, zachowywał ważne miejsce dla Boga, jako warunku poznania, jak i przyczyny ruchu.