Georg Waldemar Müller
Biografia
Georg Waldemar Müller urodził się 28 czerwca 1851 roku w Lesznie w rodzinie Carla Georga Muellera i Mety Pauliny de domo Sprenkmann. Studiował prawo w Lipsku, Lozannie i Berlinie. Po ukończeniu w sierpniu 1871 roku rozpoczął aplikację sędziowską, a w czerwcu 1876 roku został asesorem sądowym, a następnie asesorem rządowym (Regierungsassessor). We wrześniu 1877 został landratem średzkim, a w październiku 1880 roku landratem Kwidzyńskim. W latach 1881–1885 był jednocześnie deputowanym Landtagu Prowincji Prus Zachodnich. W 1884 roku został wybrany posłem do Reichstagu 6. kadencji z ramienia liberalno-konserwatywnej Niemieckiej Partii Rzeszy.
W 1885 roku, po wakacie na stanowisku nadburmistrza Poznania, objął stanowisko I burmistrza sprawującego rządowy zarząd komisaryczny wspólnie z II burmistrzem Albertem Cäsarem Kalkowskim. W styczniu następnego roku Rada Miasta Poznania wybrała go na nadburmistrza miasta. Z urzędu stał się członkiem Izby Panów – izby wyższej pruskiego Landtagu. W latach 1887 i 1890 uzyskał reelekcję do Reichstagu, a w 1890 roku został również wybrany jednym z sekretarzy Reichstagu.
W związku z otrzymaniem w 1890 roku posady w zarządzie Reichsbanku zrezygnował ze stanowiska nadburmistrza Poznania i przeniósł się do Berlina. 4 lutego 1891 roku zrezygnował także z mandatu deputowanego w Reichstagu. W 1896 roku zrezygnował ze stanowiska w Banku Rzeszy, obejmując stanowisko członka zarządu Dresdner Banku, a w 1914 został przewodniczącym jego rady nadzorczej. Odpowiedzialny był za inwestycje Dresdner Banku w przedsiębiorstwa związane z przemysłem wydobywczym i hutniczym w Zagłębiu Ruhry oraz w elektryfikację Niemiec.
Zmarł 30 grudnia 1924 roku. Został pochowany na podberlińskim cmentarzu Südwestkirchhof w Stahnsdorf.