Antoni Paweł SułkowskiksiążęherbuSulima
Biografia
Antoni Paweł Sułkowskiksiążęherbu Sulima, urodzony 31 grudnia 1785 w Lesznie, zmarły 13 kwietnia 1836 w Rydzynie, był polskim generałem dywizji Armii Księstwa Warszawskiego oraz naczelny wódz wojsk polskich Księstwa Warszawskiego; trzeciordynat Ordynacji Sułkowskich; kawaler maltański od 1816 roku; kawaler Honoru i Dewocji.
Służbę wojskową rozpoczął w 1806, wystawiając na własny koszt 1 pułk piechoty Legii Poznańskiej, którego był dowódcą. Uczestniczył w kampaniach 1806–1807 (m.in. oblężenia Gdańska i Kołobrzegu) oraz w Hiszpanii 1808–1809. W 1810 został generałem brygady; w wojnie z Rosją w 1812 dowódcą brygady kawalerii w IV Korpusie ks. Józefa Poniatowskiego. W 1812 roku przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego.
W kampanii 1813 w Niemczech był generałem dywizji i dowódcą dywizji w IV Korpusie kawalerii Michała Sokolnickiego, częścią polskiego korpusu Poniatowskiego. Po śmierci ks. Poniatowskiego objął dowództwo VIII Korpusu; po kilku dniach złożył dymisję i został zwolniony przez Napoleona. Dowództwo resztek sił polskich przejął Jan Henryk Dąbrowski.
Ożenił się z Ewą Kicką w 1808; mieli trzy córki: Helenę (1812–1900), Ewę (1814–1881) i Teresę (1815–1889) oraz syna Augusta Antoniego (1820–1882). Po 1818 osiadł w Rydzynie i brał udział w życiu politycznym Wielkiego Księstwa Poznańskiego; był marszałkiem Sejmu Wielkiego Księstwa Poznańskiego, przewodniczył obradom sejmów stanowych w 1827, 1830 i 1834; deputowany ze stanu rycerskiego z powiatu poznańskiego na sejm prowincjonalny w 1827 i 1830. Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni (czeladnik) w 1820. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Virtuti Militari (1808) i innymi odznaczeniami; w 2024 MON nadał 12. Pułkowi Logistycznemu Kołobrzegu imię patrona gen. Antoniego Pawła Sułkowskiego.